Schronowe róże na zimę . Przykryj róże pnące na zimę jest to konieczne dopiero po nadejściu ciągłych mrozów. Spokojnie tolerują skutki małych mrozów, a nawet stają się bardziej odporne na mrozy, ale nie wytrzymają nagłych zmian temperatury. Jeśli zakryjesz róże przed mrozem, pąki zaczną kiełkować, a roślina umrze. jak przycinać róże pnące na wiosnę Jak przycinać róże pnące na wiosnę krok po kroku – poradnik ogrodnika Krok 1: Przycinanie róż pnących na wiosnę jest ważnym elementem utrzymania ich zdrowia i piękna. Najlepiej przycinać je wczesną wiosną, gdy temperatura powietrza jest nadal niska. Aby to zrobić, użyj nożyczek lub sekatora do cięcia gałęzi około […] Róże pnące - tajniki pielęgnacji. Róże pnące to jedne z efektowniejszych roślin pnących. Często widuje się je w ogrodach, posadzone zwłaszcza przy altanach, murach i elewacji. Bardzo popularne jest zdobienie wejścia do ogrodu, właśnie za pomocą łuku z pergoli, obsadzonego różą pnącą. Róże są romantyczne i eleganckie. 2 produkty. Liriope szafirkowata (Liriope muscari) to bylina z rodziny szparagowatych, pochodząca ze wschodniej Azji, która swoim wyglądem przypomina trawę, choć nią nie jest. Wszystko przez wąskie, ciemnozielone, lancetowate liście tworzące kępy. Upodabnia to bylinę do kępy trawy. Latem do liści dołączają kwiaty – gęste Róże miniaturowe - po kwitnieniu krzew przyciąć, skracając pędy o 1/3 długości. Zasilić, zakwitnie ponownie. Po zimie przyciąć krótko nad 2-3 oczkiem. Róże pienne - wymagają regularnego cięcia- usuwania przekwitających kwiatostanów. Na zimę wymagają dokładnego okrycia miejsca szczepienia. Cięcie po zimie nad 3-4 oczkiem. Róże pienne to te szczepione na pniu (paliku). A zatem jak przycinać róże aby osiągnąć te wszystkie korzyści? Róże pienne, czyli różane krzewy szczepione na pniu, tak ostatnio popularne, tniemy . Róże możemy przyciąć w szczególnych wypadkach, np. Róże parkowe i pnące przycinamy dopiero po kwitnieniu. Róże wielkokwiatowe sadzimy co 30-40 centymetrów, róże pnące co 25-30 centymetrów, natomiast róże pienne co 60-80 centymetrów. Pamiętajmy – róże nie znoszą ciasnoty. Decydując się na zakup krzewów róż wybierajmy sprawdzonego hodowcę bądź sprzedawcę. Pnące róże to jedne z najbardziej klasycznych roślin ogrodowych. Pięknie wyglądają wijące się po pergolach, czy na kratach przy ścianach domów lub altan. Trzeba jednak wiedzieć, że róże pnące nie mają wąsów czepnych i ich pędy trzeba do podpór podwiązywać (faktycznie wcale nie są pnączami, tylko odmianami o długich Róże pnące. Nie należy ciąć róży wcześniej niż 4 lata przed posadzeniem rośliny. Przy cięciu zaleca się pozostawienie pędów stanowiących szkielet, a boczne przyciąć do około 30-40 cm. Róże pienne. Ten typ róży należy przyciąć na krótko, pozostawiając jedynie po 3-4 oczka na każdym. Dzikie pędy powinny zostać Niezwykle ważnym krokiem pielęgnacyjnym jest cięcie róż pnących. Powinno się jego dokonywać przy różach kwitnących raz w sezonie, jednak dopiero po przekwitnięciu pędów. Róże pnące powinno się ciąć raz w roku. Należy usunąć przekwitnięte pędy, a także cienkie i długie gałązki, które wystają u podstawy krzewu. fyGEf. Rozmnażanie forsycji przeprowadzić możemy na dwa sposoby, w dwie różne pory sezonu. Zdrewniałe pędy krzewu forsycji można pobrać latem lub jesienią i od razu wsadzić do ziemi. Możemy również jako sadzonki wykorzystać gałązki zerwane w styczniu. Jak rozmnażać forsycję i ją ukorzenić? W taki sposób szczepimy, rozmnażamy i pielęgnujemy forsycje. Wydawać by się mogło, że na przedwiośniu nie ma z czego robić świeżych bukietów. Nic bardziej mylnego, jeśli posadzimy forsycję! Jest to krzew z burzą żółtych kwiatów. Kwitnie wczesną wiosną, jeszcze zanim wypuści liście. Jeśli w styczniu zetniemy kilka ubiegłorocznych pędów z pąkami kwiatowymi i wstawimy je do wazonu – kwitnienie forsycji odbywa się już w lutym. Forsycja nie jest wymagającym krzewem. Dobrze rośnie na każdej glebie, nie lubi jednak podmokłych terenów. Forsycja pospolita osiąga wysokość nawet do 3 m, dlatego nadaje się do posadzenia w miejscach, które chcemy ukryć, np. śmietnik, kompostownik. Na wiosnę rolę parawanu pełnią bardzo liczne i gęsto osadzone kwiaty, a po ich przekwitnięciu zasłonę stanowią liście. Roślina ta dobrze znosi cięcie i jest łatwa do formowania. Zalety uprawy forsycji Ładnie prezentuje się, rosnąc pojedynczo i w naturalnej formie. Z takiego krzewu najwygodniej zrywać gałązki na bukiety. Z forsycji można również tworzyć żywopłot. Jak zrobić sadzonki forsycji? W takim przypadku wystarczy młode sadzonki przyciąć o 1/3 wysokości. Gdy nowe przyrosty osiągną 15-20 cm, obcinamy im wierzchołki. Wtedy roślina łatwiej się rozkrzewi. Możemy z niej formować różne figury, odpowiednio prowadząc nowe przyrosty. Nadaje się również do prowadzenia przy podporach, podobnie jak róże pnące. Forsycja w ogrodzie będzie się też ładnie prezentować w rozkrzewionej formie. Krzew forsycji łatwo się rozmnaża przez umieszczenie sadzonek bezpośrednio w ziemi. Zerwane do bukietu gałązki często wypuszczają korzenie, dlatego gdy nacieszymy już oczy piękną kompozycją, posadźmy kolejne forsycje w ogrodzie. Forsycja odmiany W Polsce uprawiane są trzy gatunki. Forsycja pośrednia Forsythia x intermedia o pędach wyprostowanych, które później na wierzchołkach się przewieszają, dorastająca do 2,3 m. Pędy są oliwkowe, na przekroju czterokańciaste, a liście pojedyncze lub trójklapowe, jajowato wydłużone, do połowy długości ząbkowane. Forsycja koreańska Forsythia ovata, która naturalnie występuje na półwyspie Koreańskim, dorasta do 1,5 m, ma szeroki i luźny pokrój. Liście są pojedyncze, okrągłe lub szerokojajowate. Kwiaty jasnożółte, niewielkie, osadzone pojedynczo lub po dwa. Ostatni gatunek to forsycja zwisająca Forsythia suspensa, naturalnie rosnąca we wschodnich Chinach. Tworzy krzewy dorastające do 3 m z łukowato zwieszającymi się pędami, dotykającymi gleby i ukorzeniającymi się. Ma kwiaty z szerokimi, płaskimi płatkami. Forsycje wymagają stanowisk słonecznych, będą rosły na każdej glebie, pod warunkiem że nie będzie bardzo sucha lub mokra. Cięcie forsycji powinno się wykonać po kwitnieniu. Polega ono na przycięciu pędów suchych i przemarzniętych. Co parę lat stosujemy cięcie odmładzające, wycinając najstarsze pędy tuż nad ziemią. Wcześnie kwitnąca forsycja Forsycja zielona Forsythia viridisima rozwija kwiaty przed liśćmi. Tworzy krzewy o pędach wyprostowanych, dorasta do około 2 m. Pędy ma słabo rozgałęzione, pod koniec marca i na początku kwietnia pokryte są ładnymi dużymi kwiatami o intensywnej żółtej barwie. Osadzone są wzdłuż pędów po kilka sztuk w pęczkach. Krzewy najlepiej rosną na stanowisku słonecznym lub w półcieniu. Mają przeciętne wymagania glebowe, źle rozwijają się na glebach suchych oraz zimnych i mokrych. Po kwitnieniu, co 3 lata, dobrze jest odmłodzić krzewy, wycinając 3-4 najstarsze pędy, aby zmusić roślinę do wypuszczenia nowych. Forsycja zielona zawiązuje pąki kwiatowe późnym latem. W ogrodzie najlepiej posadzić ją w miejscu wyeksponowanym. Ładnie komponuje się z wcześnie kwitnącymi bylinami, jak zawilec gajowy, i wcześnie kwitnącymi narcyzami, tulipanami oraz pierwosnkiem wyniosłym i gruzińskim. Forsycja do małych ogrodów Forsy­cja ‘We­ber’s Bronx’ to ni­ski kar­ło­wy krzew osią­ga­ją­cy wy­so­kość 30-60 cm. Jest od­mia­ną for­sy­cji zie­lo­nej Forsthia vi­ri­dis­si­ma Lindl. Kwit­nie wcze­śnie i ob­sy­pa­na dzwon­ko­wa­ty­mi żół­ty­mi kwia­ta­mi jest za­li­cza­na do jed­nych z naj­pięk­niej­szych krze­wów ozdob­nych kwit­ną­cych przed roz­wo­jem li­ści. Od­mia­nę tę wy­ho­do­wa­no w Wied­niu. Jej liście są ma­łe, wą­skie do 4,5 cm dłu­go­ści, głę­bo­ko brze­giem pił­ko­wa­ne, gę­sto osa­dzo­ne, je­sie­nią przy­bie­ra­ją bar­wę ciem­no­pur­pu­ro­wą. Wy­ma­ga sta­no­wisk sło­necz­nych, bę­dzie ro­sła na każ­dej gle­bie, pod wa­run­kiem że nie jest bar­dzo su­cha lub mo­kra. Cię­cie for­sy­cji po­win­no wy­ko­nać się po kwit­nie­niu. Po­le­ga ono na przy­cię­ciu pędów su­chych i prze­mar­z­nię­tych. Co pa­rę lat sto­su­je­my cię­cie od­mła­dza­ją­ce, wy­ci­na­jąc naj­star­sze pę­dy tuż nad zie­mią. Ład­nie pre­zen­tu­je się po­sa­dzo­na na ra­ba­cie z wcze­śnie kwit­ną­cy­mi by­li­na­mi i krze­wa­mi. Forsycja odmiana jesienna Forsycje to krzewy kojarzące się przede wszystkim z nadejściem wiosny. Odmiana forsycji pośredniej ‘Golden Times’ wyróżnia się bardzo cennymi żółto-zielonymi liśćmi. Blaszka liściowa ma żółto wybarwiony brzeg, który jesienią staje się pomarańczowy. Krzewy mają atrakcyjne liście, szczególnie ładnie komponują się posadzone w grupach, w zestawieniach z krzewami o bordowych liściach. Forsycja ‘Golden Times’ dorasta do 2 m, rośnie wolniej od typowej forsycji pośredniej. Najlepiej posadzić ją na słonecznym stanowisku, ale warto pamiętać, że jej liście czasami przypalane są przez ostre promienie słoneczne, dlatego zaleca się uprawiać ją w miejscu, gdzie słońce świeci tylko do południa, a później stanowisko jest lekko ocienione. Dobrze rośnie na glebach przeciętnych, umiarkowanie wilgotnych, pokrytych ściółką. Co 3-4 lata krzewy przycinamy, wycinając najstarsze pędy i pozostawiając dwuletnie i roczne. Zabieg ten najlepiej wykonać wiosną, po kwitnieniu. Przyspieszamy kwitnienie forsycji Aby wprowadzić do naszych mieszkań odrobinę wiosny, ścinamy od grudnia, co dwa tygodnie, pędy forsycji i wstawiamy je do wazonu tak, aby ich końce były zanurzone w wodzie ok. 6-10 cm. Do wody można dodać preparat Chryzal Universal, który przedłuży trwałość ściętych gałązek. Woda powinna być zmieniana co 5-6 dni, a wazon przed każdą zmianą wody dokładnie umyty. Na rozwój kwiatów czekamy około 2-3 tygodni, ścinane w lutym rozwijają się dość szybko – już po 7-10 dniach. Można także przenieść do domu forsycję w pojemniku, która zimowała w zacisznym miejscu w ogrodzie. Roślina umieszczona w ciepłym pomieszczeniu będzie kwitnąć dłużej. Po przekwitnięciu przenosimy ją do ogrodu dopiero na początku maja i przesadzamy na rabatę lub do większej donicy. Pojemnik ustawiamy w jasnym miejscu, systematycznie podlewamy oraz nawozimy. Powtórnie forsycję możemy poddać pędzeniu już w następnym roku. Odmładzanie forsycji Krzewy forsycji w kwietniu są w pełni kwitnienia, obsypane licznymi żółtymi kwiatami. Najwięcej kwiatów zawiązuje się na jednorocznych pędach, które roślina wytworzyła w roku poprzedzającym kwitnienie. Co parę lat dobrze jest prześwietlić krzewy, czyli zastosować cięcie odmładzające. Polega ono na wycięciu kilku najstarszych pędów na wysokości ok. 20 cm. Zabieg ten wykonujemy po kwitnieniu, bo wcześniejsze cięcie spowoduje usunięcie pąków z kwiatami. Pędy przycina się na ok. 20 cm od powierzchni gleby, 0,5 cm nad pąkiem. Cięcie odmładzające forsycji wykonujemy co 3-4 lata. Forsycja - usuwanie starych pędów Kwia­to­we pę­dy for­sy­cji za­wią­zu­ją naj­wię­cej kwia­tów w trze­cim ro­ku. W czwar­tym ro­ku si­ła kwit­nie­nia wy­raźnie słabnie, pę­dy forsycji two­rzą licz­ne drob­ne roz­wi­dle­nia i przy­bie­ra­ją łu­ko­wa­ty kształt. Star­sze krze­wy, któ­re nie by­ły przy­ci­nane od wie­lu lat, mo­gą się prze­ła­my­wać. Dzie­je się tak, jeśli sta­re pę­dy ro­sną pła­sko po­nad zie­mią, a z nich od­ra­stają pio­no­wo mło­de. Ten na­tu­ral­ny pro­ces od­mła­dza­nia na­le­ży wspo­móc cię­ciem. Przycinanie krzewów forsycji wykonujemy co dwa, trzy la­ta. Przeprowadzamy je bez­po­śred­nio po kwit­nie­niu; krze­wy trze­ba oczy­ścić ze sta­rych zdrew­nia­łych pę­dów, wy­ci­na­jąc je bez­po­śred­nio przy na­sa­dzie. Za­bieg ten by­wa tak­że na­zy­wa­ny cię­ciem za­cho­waw­czym, dzię­ki któ­re­mu mło­de pę­dy zy­sku­ją wię­cej prze­strze­ni roz­wo­jo­wej, krzew zaś sta­je się bar­dziej wi­tal­ny. Dłu­gie, nie­roz­krze­wio­ne pę­dy moż­na skró­cić do po­ło­wy ich dłu­gości, aby le­piej się krze­wi­ły. Tę sa­mą tech­ni­kę cię­cia sto­su­je się tak­że w przy­pad­ku krze­wów ja­go­do­wych, śnie­gu­licz­ki bia­łej czy de­re­nia, i krze­wów póź­no kwit­ną­cych, ket­mii sy­ryj­skiej. Cię­cie prze­pro­wa­dza­my pod ko­niec lu­te­go, przed roz­po­czę­ciem we­ge­ta­cji. Rozmnażanie forsycji możemy połączyć z cięcie forsycji, wykonując dwa zabiegi jednocześnie. Ważnym zabiegiem pielęgnacyjnym jest coroczne cięcie róż. Unikajmy skracania pędów jesienią, by na zimę nie zostawiać otwartych ran. Cięcie wiosenne przeprowadzamy w połowie kwietnia. 1 z 4Róża Shutterstock/John And PennyJak przycinamy różeSpecyficznego cięcia wymagają róże. Gałęzie wielu odmian wielkokwiatowych przemarzają do granicy śniegu. Te najsilniejsze skracamy nad trzecim lub czwartym oczkiem (skierowanym na zewnątrz krzewu), licząc od dołu. Wycinamy wszystkie słabe gałązki, pozostawiając 3-7 najsilniejszych. Pędy odmian wielokwiatowych możemy skrócić na równej przycinamy pnączaPrzez kilka pierwszych lat po posadzeniu pędy pnączy przycinamy wiosną o 1/3 lub 1/2, co wpływa na wykształcenie mocnych łodyg u podstawy. W późniejszych latach wycinamy uschnięte gałęzie oraz te, które nadmiernie zagęszczają roślinę; pozostałe skracamy. Różom pnącym usuwamy tylko gałęzie chore. Powojniki, zależnie od odmiany, tniemy silnie, słabo albo wcale. Cięcie glicynii przeprowadzamy latem, winorośli – sekatora użyć do cięciaDo przycinania kwiatów i cienkich gałązek najlepiej użyć sekatorów ogrodowych do cięcia gałęzi o średnicy do ok. 22 zabezpieczyć ranę drzewaZaraz po wykonaniu cięcia zamalujmy to miejsce specjalistycznym preparatem (np. Ekoderma, Lac Balsam, Funaben Eko). To uchroni drzewa przed wtargnięciem grzybów i bakterii. Inaczej w krótkim czasie drewno ulegnie destrukcji i powstanie do zabezpieczania ran drzew tworzą powłokę ochronną, która zapobiega wysuszeniu komórek drewna oraz działa jako zapora dla wirusów, bakterii i grzybów. Dobrze jest, gdy preparat zawiera również substancje grzybobójcze (np. Funaben) lub związki powodujące szybsze gojenie się rany (np. Lac Balsam) – zwłaszcza, jeśli chodzi o zranienie dużej powierzchni. Ranę drzewa powinno się smarować aż do zagojenia, co najmniej raz w zwolenników ma także farba emulsyjna z dodatkiem środka grzybobójczego topsin (Topsin M 70 WP oraz Topsin M 500) Należy go zmieszać z farbą w stężeniu 1÷2 proc. proc. (10÷20g/1kg farby). Królowa kwiatów, której najbliższy „dwór”, czyli botaniczny rodzaj liczy ponad 200 gatunków i niezliczoną liczbę odmian, prezentuje swoją urodę w różnych wariantach. Szczególnie efektownie wyglądają róże pnące wznoszące się po rusztowaniach i murach. Uprawa tych wspaniałych kwiatów, przy zachowaniu pewnych zasad, może się udać nawet początkującemu ogrodnikowi. Odrobina umiejętności i wytrwałości sprawi, że róże pnące nadadzą ogrodowym obiektom niezwykłego uroku. 10 porad - pielęgnacja róż pnących! 1. Stanowisko dla róż Aby róże pnące mogły się optymalnie rozwijać, ważne jest zapewnienie tym delikatnym roślinom odpowiedniego stanowiska i podłoża. Szczególną rolę odgrywa tutaj wystarczające oświetlenie. Wszystkie róże pnące – podobnie jak wszystkie gatunki róż w ogóle – należą do roślin skrajnie światłolubnych, które mogą się w pełni rozwijać jedynie przy odpowiednim nasłonecznieniu. Z tego względu miejsce w ogrodzie z widokiem na słońce jest najważniejszym kryterium wyboru miejsca dla róży. Róże pnące rosną wyjątkowo dobrze na stanowiskach przewiewnych, ale bez przeciągów. Łagodny ruch powietrza ma specjalne znaczenie; płatki róż zwilżone rosą albo deszczem, prędzej wyschną, kiedy następuje regularna cyrkulacja powietrza. W ten sposób zmniejsza się też ryzyko wystąpienia chorób. 2. Podpory dla róż Róże pnące nie są w stanie samodzielnie się wspinać, jak to robią na przykład powojniki albo bluszcze. Nie posiadają organów czepnych i pędy róż muszą być odpowiednio prowadzone. W zależności od gatunku i odmiany mogą osiągać wymiary do 10 m w górę i do 5 m w szerz. Jako podpory można wykorzystać płoty, pergole, altany albo kraty. Najlepiej, jeśli są one wystawione na stronę południowo-zachodnią lub południowo-wschodnią. Róże pnące są piękne! 3. Podłoże dla róż Wybierając miejsce w ogrodzie dla pnącej róży, trzeba zwrócić uwagę, czy akurat tam nie rósł wcześniej jakiś gatunek z rodziny różowatych. Jeśli tak, trzeba wymienić substrat, najlepiej na powierzchni o średnicy 50 cm i na taką samą głębokość. W przeciwnym razie nowo posadzona róża pnąca nie będzie się prawidłowo rozwijać. Poza tym z biegiem lat w glebie zgromadziły się różne szkodniki, jak na przykład nicienie i grzyby. Podłoże, obok właściwego stanowiska, odgrywa ważną rolę w uprawie róż pnących. Optymalne właściwości substratu powinny zapewniać: wysoką przepuszczalność, dużą głębokość przy średniej zwięzłości gruntu, dużą zawartość składników pokarmowych, neutralny odczyn pH. 4. Jak sadzić róże? Róże z odkrytym system korzeniowym sadzi się wiosną lub jesienią. Sadzonki róż w pojemnikach można sadzić jeszcze w lecie. Róże pnące nie wymagają na rabacie dużo miejsca, musi ono jednak spełniać warunki zarówno glebowe, jak i pod względem nasłonecznienia. Trzeba zachować zawsze odległość około 30-50 cm od podpory, aby korzenie róży mogły się równomiernie rozwijać. Kraty montowane na ścianach powinny być od nich oddalone o co najmniej 8 cm, aby zapewnić właściwą cyrkulację powietrza. Kiedy róże pnące mają porastać furtki i łuki, trzeba przewidzieć możliwość swobodnego przejścia. 5. Podlewanie róż Szczególnie w okresie zaraz po posadzeniu powinno się różę pnącą obficie podlewać, ponieważ w tej fazie wzrostu bardzo źle znosi suszę. Poza tym rzeczywiste zapotrzebowanie na wodę bywa często przeszacowane, jako że dobrze ukorzeniony krzew różany potrafi z reguły sam zadbać o swoje zaopatrzenie. Od czasu do czasu, w okresie dłuższych upałów, należy różę pnącą podlewać, ale zawsze od dołu, aby nie zamoczyć liści. Są one bardzo wrażliwe na wilgoć i łatwo ulegają chorobom grzybowym. Podlewać należy rano albo wieczorem, nigdy zaś w południowym słońcu. Róże ogrodowe: uprawa w 9 krokach! Odmiany, cięcie, rozmnażanie [WIDEO] Róża pnąca również powinna być przycinana, aby utrzymać mocny wzrost i piękne kwitnienie. 6. Jak nawozić róże? Mocno rosnąca róża pnąca ze swoimi licznymi liśćmi i kwiatami ma bardzo wysokie zapotrzebowanie na składniki pokarmowe i dlatego powinna być regularnie nawożona. Przy czym zasilanie w roku sadzenia nie jest konieczne, o ile gleba została wymieszana z kompostem i może rozpocząć się dopiero w roku następnym wraz z okresem wegetacyjnym. Nadają się zarówno nawozy organiczne, jak i mineralne, przy czym pierwszeństwo powinien mieć kompost. Przy zastosowaniu nawożenia mineralnego istnieje niebezpieczeństwo przedawkowania, co prowadzi do osłabienia róży i większej podatności na choroby. 7. Uprawa róż w pojemniku Zasadniczo możliwa jest uprawa róży pnącej w doniczce albo pojemniku, o ile naczynie jest odpowiednio duże i głębokie. Róża należy do roślin o głębokim systemie korzeniowym, dlatego doniczka powinna mieć co najmniej 40 cm średnicy i nie mniejszą głębokość. Róża w doniczce wymaga regularnego podlewania i zasilania nawozem. Przesadzanie, przycinanie i zimowanie róż - jak i kiedy to robić? 8. Przesadzanie róż Najlepiej jest przesadzać różę pnącą uprawianą w doniczce co dwa-trzy lata. Przy czym idealną porą do tego zabiegu jest wiosna. 9. Przycinanie róż Jak wszystkie róże, róża pnąca również powinna być przycinana, aby utrzymać mocny wzrost i piękne kwitnienie. Czas wykonania zabiegu oraz jego intensywność zależą od gatunku i odmiany. 10. Zimowanie róż Wszystkie róże pnące wymagają ochrony przed mrozem. Późną jesienią należy w tym celu podstawę krzewu obsypać kopczykiem ziemi, ewentualnie kompostem lub ściółką z kory. W ten sposób roślina jest zabezpieczona przed wysychaniem i przemarznięciem. Dodatkową pomocą mogą być luźno ustawione wokół róży gałęzie świerkowe albo owinięcie pędów włókniną. Najwcześniej w drugiej połowie marca, względnie z początkiem kwitnienia forsycji, osłony zimowe należy usunąć.